امروز ۰۵ / فروردین / ۱۳۹۸
MENUMENU

روانشناسی سیاسی

و هر گونه نقص و آسیب آنها را به زیر ذره بین تحلیل شخصیت و آسیب شناسی می برد. اندکی بسیار کوتاه از انتخاب ترامپ نگذشته بود که کتابی تحت عنوان تحلیل شخصیت رئیس جمهور وقت آمریکا منتشر شد. هم جامعه ی آمریکا این حق را برای خود قائل است که بداند چه کسی بر سکان کاخ سفید حاکمیت دارد و هم دانشمندان حوزه روانشناسی سیاسی این اختیار را دارند که به تحلیل ارشد ترین مقام کشور بپردازند و از طرفی همان رئیس جمهور سایکوپات نیز به این مسئله واقف است که در برابر تحلیل های علمی سر تعظیم فرود آورد و اقدام حکومتی بر علیه دانشمندان روانشناسی سیاسی انجام ندهد. 

ما در جامعه ای دارای پاتولوژی های عمیق زندگی می کنیم که این پاتولوژی ها در مدیران سیاسی و کلان نیز به وفور یافت می شود. در واقع افراد دارای اختلالات شخصیتی در منصب های مدیریتی کشور کم نیستند. 

نمونه ی بارز آن را در سلفی های نمایندگان مجلس با خانم موگرینی می توان شاهد بود. 

در همسویی این مسئله می توان به ضعف عملکرد سازمان نظام روانشناسی اشاره کرد که یک شخص سیاسی بر کرسی آن تکیه زده است نه یک متخصص دارای سابقه تخصصی و علمی برجسته. 

در واقع می توان گفت روانشناسی سیاسی در ایران نه تنها یک امر تابو و ممنوعه است بلکه سازمان نظام روانشناسی نیز یک پست سیاست زده است تا یک کرسی علمی تخصصی. 

نگاهی به انتخاب کابینه بیندازیم می بینیم که انتخاب خانم ابتکار به عنوان معاون امور خانواده نوعی دهن کجی و سیاست زدگی به خانواده، به علم به تخصص، به خرد و به دانش است. 

ما در یک کشور بیمار زندگی می کنیم و این مسئله ای ترسناک است. که پیش آگهی های خطرناکی را برای امروز و آینده در پیش رو دارد. 

آیا مگر نه این است که دهها استاد برجسته و محقق خانواده در کشور وجود دارد ؟ 

چرا خانم ابتکار به عنوان معاون امور خانواده انتخاب شود؟؟؟ 

می توان آزرده خاطر ماند و متاثر و متاسف منتظر عواقب تلخی برای امروز و آینده ی این کشتی طوفان زده بود. 

نویسنده : داریوش یوسف وند روانشناس بالینی

( گروه آموزشی – علمی خانه روانشناسان مشاوران و حرف یاورانه ) 

۰ پاسخ به "روانشناسی سیاسی"

ارسال یک پیغام

تمامی حقوق متعلق به خانه روانشناسان و مشاوران و حرف یاورانه می باشد