امروز ۰۲ / بهمن / ۱۳۹۷
MENUMENU

ژوزه روهیم

روهیم، انسان شناس و روانکاو، در سال ۱۸۹۱ در بوداپست متولد شد و در سال ۱۹۵۳ در نیویورک کشته شد.وی  در یک خانواده ی ثروتمند و بازرگان متولد شد. در سن ۱۸ سالگی مقاله ای با عنوان «اژدها و قاتلان اژدها» (۱۹۱۱) را نوشت، که بعضی از نظریه های روان شناختی و فرهنگی وی را پیش بینی کرد. او پس از دریافت مدرک دکتری به  بوداپست بازگشت . در این زمان بود که اولین روانکاوی خود را با سندور فرنززی انجام داد.در فاصله ی سال های ۱۹۲۸تا ۱۹۳۱با تشویق و همکاری فروید در استرالیا و اریزونا مشغول به کار شد.روهیم کانون مناسبات جنسی فروید را تغییر داد .از دیدگاه او آنچه اهمیت داشت وابستگی طولانی مدت نوزاد و کودک انسان به مادر بود.از نظر روهیم انسان ها نسبت به بسیاری دیگر از موجودات مدت طولانی تری از سینه مادر شیر می نوشند و منشا اصلی ترین خصلت های بشری همین موضوع است .نوزاد انسان در حالی به دنیا می آید که ناتوان است و در این جهان پرخطر ،مادر است که از او حمایت و دفاع می کند .این موضوع باعث می شود که کودک اتحادی دو جانبه هم از نظر روانی و هم از نظر جسمی با مادر ایجاد کند .در همین زمان مادر مجبور است ،کودک را محدود کند.در نتیجه اولین دشمن کودک (مادر محدود کننده )با اولین عشق او و اولین ایده آل زندگی او یکی می شود.همچنین روهیم پدیده هایی مثل اضطراب و تهاجم را تا حدی نتیجه ی جدایی از مادر می دانست .

برخی از کتاب ای ژوزه روهیم:

آینه سحر و جادو (۱۹۱۹)

 منشاء و عملکرد فرهنگ (۱۹۴۳)

“مطالعه روانکاوی جامعه” (۱۹۶۷-۱۹۶۰)

نویسنده و مترجم: طلیعه اسدالهی (تیم علمی-آموزشی، خانه روانشناسان ، مشاوران و حرف یاورانه)

پی نوشت: برای دریافت منابع و اطلاعات بیشتر با آدرس dr.asadolahi@houspsychology.com تماس حاصل فرمایید.

 

 

۰ پاسخ به "ژوزه روهیم"

ارسال یک پیغام

تمامی حقوق متعلق به خانه روانشناسان و مشاوران و حرف یاورانه می باشد
X