امروز ۰۲ / بهمن / ۱۳۹۷
MENUMENU

ملاک های تشخیصی اختلال اضطراب فراگیر براساس DSM-5

اضطراب و نگرانی با حداقل سه سمپتوم ( نشانه ها) از ۶سمپتوم ( نشانه ها ) زیر همراه است: 

سمپتوم ها در اکثر روزها در ۶ماه گذشته حضور داشته اند ،

١: فرد بی قرار است،یا احساس عصبی بودن دارد،یا به خاطر نگرانی بی دلیل بد اخلاق می شود.

٢: به آسانی خسته و کوفته می شود.

٣: نمی تواند حواس خود را متمرکز کند یا ذهنش یک دفعه خالی می شود.

۴: زود رنج است و زود عصبانی می شود.

۵: تنش ماهیچه ای دارد.

۶: خوابش مختل شده است(نمی تواند بخوابد،یا از خواب می پرد،یا خواب ناارام دارد که خستگیش را برطرف نمی کند.

اضطراب و نگرانی ، یا سمپتوم های فیزیکی باعث می شوند فرد به رنج یا نابه سامانی شدید ( بالینی ) در عملکرد اجتماعی ، شغلی ، یا سایر جنبه های مهم زندگی دچار شود .

ناراحتی یک فرد را نمی توان به آثار مستقیم یک ماده (مثلا یک نوع ماده ی مخدر ،یک نوع داروی تجویزی ) یک عارضه ی پزشکی دیگر مثلا ( هایپرتیروئیسم ) نسبت داد.

یک اختلال روانی دیگر نمی تواند دلیل موجه تری برای این اختلال باشد مثلا اضطراب درباره ی حملات وحشت زدگی در اختلال وحشت زدگی ، ارزیابی منفی دیگران در اختلال اضطراب اجتماعی ، وسواس کثیف شدن یا سایر وسواس ها در اختلال وسواسی – اجباری ، جدایی از افراد مهمی که فرد به آنها دلبستگی دارد دراختلال اضطراب جدایی ، رویدادهایی که فرد به یاد رویداد ترومانیک می اندازد در PTSD ، چاق شدن در آنورکسیا نورزا ، دردها و ناراحتی های فیزیکی در اختلال سوماتیک سمپتوم ، نقص هایی که فرد فکر می کند در ظاهرش دارد ذر اختلال بادی دیسمورفیک ، یا ابتلا به بیماری جدی در اختلال اضطراب بیماری ، یا محتوای باورهای دیلوژنالی در اسکیزوفرنی یا اختلال دیلوژنال همه ی اینها نمی تواند دلیل موجهی برای این اختلال باشد.

درمان 

درباره ی اختلال اضطراب فراگیر دو نوع درمان وجود دارد:

١: داروهای ضد اضطراب

٢: شیوه های شناختی – رفتاری .

شواهد دارویی محکم است ، داروهای ضد اضطراب تا دمانی که مصرف دارو ادامه دارد ، نشانه های اضطراب را آشکارانه کاهش می دهد .

با این حال چون پس از توقف دارو برگشت بیماری محتمل است و از آنجایی که این داروها تا اندازه ای پتانسیل اعتیاد دارند ، دارو های ضداضطراب درمان ایده الی نیستند.

چند طبقه از داروهای ضد افسردگی نیز در درمان اختلال اضطراب فراگیر مفید واقع می شوند و به نظر می رسد که آنها بر نشانه های روان شناختی بیشتر از داروهای ضد اضطراب تاثیر دارند.

درمان های شناختی رفتاری : برای اختلال اضطراب فراگیر نیز پس از اینکه پژوهشگران بالینی روش های ان را اصلاح کردند ، به طور فزاینده ای موثر واقع می شود .

این درمان معمولا ترکیبی از روش های رفتاری مثل آموزش آرامیدگی عضلانی و روش های بازسازی شناختی با هدف کاهش دادن شناخت های تحریف شده و سوگیری های پردازش اطلاعات مرتبط با اختلال اضطراب فراگیر و کاهش دادن فاجعه آمیز رویدادهای جزئی را شامل می شود .

به نظر می رسد که درمان کردن اختلال اضطراب فراگیر از همه ی اختلال های اضطرابی دیگر سخت تراست و هنوز هم تا اندازه ای چنین است.

با این حال پیشرفت هایی صورت گرفته اند و بررسی کمی تحقیق کنترل شده نشان داد که روش های درمان شناختی – رفتاری تغییرات زیادی را در غالب نشانه ها به بار می آورند .

تهیه و تنظیم زیبا پاشایی 

( گروه علمی – آموزشی خانه روانشناسان مشاوران و حرف یاورانه ) 

۰ پاسخ به "ملاك هاي تشخيصي اختلال اضطراب فراگير براساس DSM-5"

ارسال یک پیغام

تمامی حقوق متعلق به خانه روانشناسان و مشاوران و حرف یاورانه می باشد
X